Wat een boef

Het is inmiddels een tijdje geleden dat ik bij deze mensen langs ben geweest. Ze belde me op met de vraag of ik haar kon helpen. Ze had inmiddels alles al geprobeerd en niets werkte. Het verhaal.

Een echtpaar had al 34 jaar Bouviers, maar nog nooit zoiets. Om Bouviers een beter leven te kunnen geven, nemen ze vaak Bouviers vanuit een herplaatsings stichting. Deze stichting is er alleen voor Bouviers en in dit geval ging het om een Bouvier des Flandres. Dit niet zo heel erg bekend ras, is hetzelfde als een Bouvier, maar met een groter karakter en daardoor met de kans minder makkelijk in de omgang en het trainen. De herplaats hond kwam bij een fokker vandaan en er mocht niet meer mee gefokt worden. De hond kon gewoon bij andere honden, katten, kinderen en was dus eigenlijk een heel lieve hond. Ja, tot hij 3 dagen in zijn nieuwe huis was. Thuis was het een schat, maar buiten op straat werd het met de dag erger. Maar dit was niet de bedoeling! Er was hun voorgehouden een makkelijk en heel lieve hond. Al snel werd het onhoudbaar en kwam de muilkorf te voorschijn om mogelijke ongelukken voor te zijn. Zo agressief begon zij zich te gedragen naar andere honden. Het was gewoon niet meer leuk. Toen ze hulp vroeg bij de stichting, werd er laks over gedaan. Een Bouvier kenner gaf alleen maar wat advies door de telefoon zonder de situatie te zien en goed in te kunnen schatten? En op de hondenschool bij ze in de buurt mocht ze niet eens de eerste les vol maken omdat de hond te agressief was en was zelfs een leerling die niet wilde trainen op hetzelfde veld als een Bouvier. Zijn Bouviers zulke gevaarlijke honden dan? Blijkbaar.........

Toen ze me belde voor hulp, had ze 1 voorwaarde: ik moest langs komen. Dat heeft bij mij ook altijd de voorkeur, helemaal bij een mogelijk agressieve hond. Daar moet je niet mee experimenteren en iemand laten zwemmen.

In huis was het inderdaad een drol van een hond. Op straat kwam daar toch echt een andere gedaante uit de bus. Enorm vel naar andere honden, dat het uitlaten een hel kan worden. En kleine hondjes waren er om op te eten en nergens anders voor.

Gelukkig vonden we een vrouw in de omgeving met een teckel die bereid was wat oefeningen met ons te doen. Wat aan het einde resulteerde in een boef die nog wel attent was, maar niet meer uitviel naar het kleine hondje.

Na nog wat meer getraind te hebben, was het duidelijk dat met de juiste insteek dit helemaal goed zou gaan komen. En absoluut respect voor deze eigenaren weer (wat kom ik toch een mooi mensen tegen de hele tijd ). Zij wilden namelijk deze hond niet weg doen, omdat het dan niet duidelijk zou zijn of waar zij terecht zou komen, een goed huis zou zijn omdat ze deze beperking had. Zou ze dan een pingpong leven krijgen en als afdankertje rond gaan zwerven van gezin naar gezin? Daarom wilden ze het probleem oplossen en niet zomaar haar weg doen.

Dit stukje is eerder verschenen op:
Hyves