Het belonen van goed gedrag voor herhaling van dat gedrag gaat niet altijd op!
in het sociale leren, gaat de hond discrimineren; belangrijk onderscheiden van minder belangrijk en de juiste houding aannemen/ gedrag vertonen om als beloning onderdeel te worden van het sociale gebeuren.
Dus, leren door imiteren, ontdekkend en discriminerend.
De basis motivatie is lust en onlust.
De hond voelt zich prettig als hij erbij hoort in zijn veilige plekje de roedel. De hond voelt zich niet prettig als hij niet bij de roedel hoort en geen duidelijkheid heeft over zijn rang, zijn plaats is in de roedel.
Alleen als de pup heeft kennis gemaakt met lust en onlust gevoel, kan hij leren wat goed is en wat niet.
(Na de geboorte heeft het last van de kou, onlust, dan wordt hij warm gelikt door de moeder, lust)
Het bij elkaar liggen van de pups geeft lust gevoel, er helemaal bij horen.
De interactie met de baas is dus een betere beloning dan voedsel. Als beloning kun je samen even spelen. Goed gezamenlijk sociaal gedrag leidt tot samen iets ondernemen. Reageert de hond in de roedel verkeerd, dan wordt hij gecorrigeerd of weg gestuurd.
De pup of herplaatser die bij u in huis komt begint meteen met de 1e fase van sociaal leren.
Hij wil zijn positie en die van de baas duidelijk hebben. En zijn plichten te (h)erkennen, dan kan hij alle aandacht op de baas richten.
De voortdurende interactie met de baas is motivatie om te leren.
In de 2e fase leert de hond (gezamenlijk) in de groep. Op zichzelf gericht, maar wel met het doel om erbij te horen.
Zo leren pups communiceren en omgaan met elkaar. Ook zo tussen baas en hond.
In de 1e twee fasen leert de hond hoe zijn roedel in elkaar zit en welke plaats hij daarbij in neemt en welke rechten en plichten daar bij horen.
Via het sociaal leren , langs de basis motivatie, het erbij horen wordt lust gevoel bereikt.
Beloont u in deze fase de hond, dan beloont u alleen het uiterlijk gedrag.
Moet u bijvoorbeeld 3 keer ‘zit’ zegen voor de hond zit en u beloont dan, dan kan het zijn dat u de verkeerde motivatie van de hond beloont.
Sociaal leren is het middel om het doel, sociaal gedrag, te kunnen bereiken.
In eerste instantie wordt er dus beloont door gezamenlijk iets te ondernemen, een spelletje b.v. of even enthousiast zijn.
Wanneer het goede gedrag ook uit de goed motivatie komt, kun je belonen et een aai of ‘braaf’. Het geven van voedsel werkt niet altijd, wanneer de hond niets aan neemt, maar wel de opdracht goed uit voert, dan deed de hond het voor de baas en niet om het eten. Zijn grootste beloning is dat hij erbij mag horen en met u bezig zijn. Zoals b.v. een hond een sport als agillaty heel leuk kan vinden en het samen bezig zijn de beloning is, dan zijn al die voertjes overbodig, vaak ‘vergeet’ de hond zijn voertje te pakken, juist omdat hij het bezig zijn al zo leuk vindt!
Reacties (3)
Ik ben persoonlijk ook wel fan van het belonen met de stem/aandacht. Ik heb immers ook 99% van de tijd geen kaasjes in mijn broekzak
Ik ben helemaal voor het belonen met spel en stem, super! En samen dingen doen met je hond en voortdurend voor interactie zorgen komt -als je het op de juiste manier uitvoert- zeker ten goede aan de relatie met je hond.
Echter als je kijkt naar hoe een hond leert mag je 1 ding niet over het hoofd zien: voer is voor je hond de enige 'primaire bekrachtiger', waar hij de waarde niet van hoeft te leren kennen. In de aanleerfase zal je hond dus het snelste en prettigste leren als de gekoppelde ervaring daaraan zo positief mogelijk. Een beloning met je stem, een aai of spel is voor je hond pas een beloning als hij heeft geleerd dat dit een beloning is (via klassiek conditioneren).
Dat betekent niet dat je gewenst gedrag continu met voer moet belonen. Integendeel, juist de afwisseling van diverse manieren van belonen (samen spelen met je hond, voertje, et cetera) zorgt ervoor dat je hond het gewenste gedrag blijft uitvoeren en dat het gedrag niet 'uitdooft'. Daarbij bepaalt je hond wat voor hem een beloning/ motivatie is en niet wij. Je zult je hond dus moeten leren kennen om erachter te komen waar je hem echt mee kan belonen.
Tot het moment waarop de baas het correctierecht over de hond heeft verworven en de hond de baas dus als baas accepteert, denk ik dat belonen met voer weinig zin heeft. Juist omdat voer een 'primaire bekrachtiger' is en dus de primaire waarde 'eten' heeft en niet de primaire waarde 'beloning'.
Ik gebruik bij mijn cursisten altijd als voorbeeld de leraren op de middelbare school, er zijn leraren die beslist geen orde kunnen houden en er zijn leraren die iets uitstralen, iets hebben, waardoor hun gezag wordt geaccepteerd. Een complimentje van het eerste type leraar heeft veel minder waarde dan een complimentje van het tweede type leraar, omdat je het tweede type leraar respecteert. Dát voegt waarde toe aan het complimentje dat je krijgt.
Voor andere beloningen (samen spelen, even kroelen/aaien, etc) geldt denk ik precies hetzelfde: je hond zal het pas als beloning ervaren als 'ie jou als baas heeft geaccepteerd.
Ik moet zeggen, sinds ik niet meer beloon, vergeet ik ook nooit meer om lekkers mee te nemen voor onderweg. Een hele zorg minder! Dat wil niet zeggen dat ik nooit iets lekkers bij me heb, maar dat lekkers geef ik op momenten die ik zélf kies, zonder link naar het gedrag van mijn honden. Maar.... uiteraard geef ik niet iets lekkers wanneer mijn honden net iets hebben uitgevreten waar ik niet zo happy van word...