Vanuit de ervaring in de gedragspraktijk, kom ik in situaties waar spraken kan zijn van miscommunicatie tussen de hond en eigenaar. Tijdens de opvoeding en training van de pup of hond, wordt regelmatig gereageerd vanuit frustratie of onwetendheid van de baas.
Honden die opgevoed worden met correcties, zijn constant bezig met het geven van stress of agressie remmende signalen richting de eigenaar (zoals hijgen, gapen, tongelen enz). Helaas worden deze signalen niet altijd door de eigenaar begrepen. Meestal krijgt de hond nog meer correcties omdat de eigenaar deze signalen niet herkent en denkt dat de hond een loopje met hem neemt.
Mens en hond spreken allebei zo’n andere taal en toch zijn er ‘maar’ 8100 gemelde bijtincidenten per jaar. Ik gebruik het woordje ‘maar’ omdat ik me elke keer verbaas over het incassering vermogen van een hond. Gelukkig wordt er steeds meer aandacht besteed aan hondenwelzijn en gedrag en weten de mensen hondenscholen te vinden waar op een positieve manier getraind wordt.
Hond en mens kunnen juist zo goed en in harmonie samenleven.
Wat zijn eigenlijk de overeenkomsten:
- Mensen en honden zijn sociaal en leven allebei in een gezin/roedel.
- We zijn net als de meeste honden overdag actief en slapen s’nachts.
- Mensen en honden zijn beiden bereid te werken als ze er zelf beter van worden.
- We houden allebei van lekkere geurtjes. In parfum zit soms Musk,dit komt af van de muskusrat en ook de hond neemt graag de lucht aan van een (dood) dier. Alleen hij doet het door er in te gaan rollen.
- We houden beiden van (bal) spelen.
- Zowel een hond als een mens ‘verdedigd’ zijn eigen territorium. Kijk maar eens naar al die hekjes en schuttingen om onze huizen.
- We leven met een hiërarchisch systeem, ieder heeft iemand boven zich staan om zich goed te kunnen ontwikkelen.
Maar er zijn ook grote verschillen en als je daar rekening mee houdt voorkom je ongelukken en een hoop ongewenst gedrag.
- Oogcontact is voor ons Westerse mensen een teken van beleefdheid, terwijl dit voor een hond bedreigend is of onbeschoft. Hoe vaak hoor je een ouder niet zeggen ‘kijk me aan als ik tegen je praat’. Voor een hond is dit onnatuurlijk. Het is wel raadzaam je hond op een leuke manier te leren dat het maken van oogcontact met ons, hem of haar juist iets leuks/ lekkers oplevert.
- Wij knuffelen, kussen en omarmen terwijl dit in hondentaal ervaren kan worden als ‘omklemmen’. Honden kunnen dit als dominante handeling ervaren en daardoor ontstaan ongelukken.
- Wij lopen om iemand gedag te zeggen soms recht op elkaar af, terwijl sociale honden elkaar niet zomaar op die manier begroetten.
- Wij zijn vocaal, gebruiken veel woorden en synoniemen, dus woorden die voor ons een zelfde betekenis hebben. Terwijl je het je hond makkelijk maakt om zijn woordenboek zo klein mogelijk te houden en voor een commando/cue het liefst één zelfde woord gebruiken.
- Een hond hoort 7 keer beter dan wij dus als een hond niet doet wat je vraagt moet je kijken wat hij wel doet en waarom hij dit doet. Je stem verheffen werkt frustrerend, en je hond leert er niks van. Hij zal geen alternatief gedrag aanleren hooguit reageert hij vanuit conflict vermijding en dat komt niet ten goede komen van de baas/hond relatie.
- Mensen gebruiken hun ogen waar de meeste honden voornamelijk hun neus gebruiken. Wij kunnen tegen iemand vriendelijk en aardig doen terwijl we denken ‘wat een raar mens’. Een hond is daarin veel eerlijker en daarvoor geldt ‘what you see is what you get’
Door je beter in de taal van je hond te verdiepen zul je hem of haar beter gaan begrijpen.
Hierdoor zullen er minder gedragsproblemen en bijtincidenten ontstaan. Door je hond te begrijpen en een coach voor hem te zijn, ontstaat er een nog betere band waar je beide een hondenleven lang plezier van hebt.
Reacties (0)