Schijnzwanger?

Wat is schijnzwangerschap?

Vrouwen die schijnzwanger zijn voelen zich zwanger. Teven die schijnzwanger zijn denken dat ze al een nest met pups hebben. Zij zijn dus feitelijk niet schijnzwanger, maar schijnmoeder!

Schijndracht, zoals dat bij honden heet, treedt ongeveer 2 maanden na de loopsheid op.

Wat ziet u bij een schijndrachtige teef

Sommige teven gaan soepeltjes door deze periode en u als eigenaar merkt niets. Bij andere ziet u enkele van de volgende symptomen (wisselende intensiteit) :

• Onrustig of juist heel moe
• Aanhankelijk, veel om aandacht vragen, chagrijnig of zelfs agressief
• wil thuis/binnen blijven
• Nestdrang en slepen met voorwerpen
• Toename buikomvang
• Melkproduktie (van echte melk tot helderrood vocht)
• knobbeltjes in de melkklierpakketten
• Soms pijnlijke melkklieren
• niet willen eten en/of drinken of juist het tegenovergestelde

Waardoor ontstaat schijndracht?

Na de ovulatie vormen alle teven een corpus luteum. Dit gele lichaam is een tijdelijke structuur in de eierstok (ovarium) dat verantwoordelijk is voor de productie van progesteron (zwangerschaps-hormoon). Wanneer een teef gedekt wordt blijft de progesteronspiegel hoog tot kort voordat de pups geboren worden. Vlak voor de geboorte daalt het progesteron, waardoor de dracht wordt beëindigd en de bevalling begint.

Ook bij een teef die niet gedekt wordt blijft de progesteronspiegel hoog. Maar zij is niet drachtig, hoewel de hormonen dit wel aangeven. Ook bij de niet-drachtige teef daalt het progesteron. Na daling van het progesteron stijgt het hormoon prolactine in het bloed, bij drachtige teven én bij niet-drachtige teven. Hierdoor wordt de melkproductie op gang gezet. Dit hormoon is ook van invloed op het gedrag.

Schijndracht is meestal na 2-4 weken spontaan over.

Is schijndracht normaal?

Als je mensen soms hoort praten zou je denken dat schijndracht een vreemd fenomeen is. Google je, dan lees je begrippen als gedragsstoornis, het lichaam (hormonaal) van slag, ziekte of zelfs erfelijke ziekte. Dit is gewoon onzin. Alle teven worden schijndrachtig. De mate waarin varieert per teef. In de natuur is schijndracht heel functioneel. De niet-drachtige teven van een roedel worden schijndrachtig, zodat ze de puppies gezamenlijk kunnen voeden en grootbrengen. Schijndracht hoort bij een teef. Door domesticatie is dit niet veranderd.

Ondanks dat het voor eigenaar en hond heel vervelend kan zijn, moet de eigenaar zich realiseren dat sommige vervelende zaken nou eenmaal erbij horen. Laat niet meteen 'slopen' maar kijk eens wat er voor alternatieven zijn. Steeds vaker worden honden op jonge leeftijd al gecastreerd (verwijderen van de eierstokken).  Als er geen medische noodzaak is, is dat niet nodig.

Wat kunt u zelf doen?

Als de hond er lichtjes last van heeft:

• minder eten geven waardoor het lichaam een signaal krijgt zuinig met energie om te gaan. Hierdoor vermindert of verdwijnt de melkproductie.
• Bij de ene teef helpt speeltjes weghalen. De speeltjes zijn voor uw teef haar ‘puppies’ en stimuleren de schijndracht. Bij de andere teef werkt het weghalen averechts en wordt ze nerveuzer. Dit moet u zelf bekijken.
• Afleiding geven. Meer wandelen waardoor ze niet constant bezig is met ‘schijnmoeder’ zijn.
• Als de melkklieren gezwollen zijn kunt u de klieren dagelijks met kamfer-spiritus inwrijven.

Risico’s na schijndracht

Tijdens de schijndracht zwellen niet alleen de melkklieren op, ook de baarmoeder doet onder invloed van de hormonen mee. Het risico van baarmoederontsteking is bij honden die schijndrachtig zijn geweest groter. Het is soms moeilijk om het verschil te zien tussen schijndracht en een baarmoederontsteking. Een schijndrachtige teef die binnenshuis sloom is, fleurt buiten vaak opop. Terwijl een teef met een baarmoederontsteking ook buiten sloom blijft. Let ook op of er uitvloeiijng is uit de vaginga (pyometra) en op het drinkgedrag. Opvallend bij een baarmoederontsteking is dat een teef veel meer drinkt. Ben er alert op! Twijfelt u, raadpleeg dan meteen de dierenarts.

Behandelingen, maar wat zijn de risico’s?

Hormonaal (tabletten of injecties) : niet zo effectief gebleken. Risico’s : sloomheid, misselijkheid, krampen.

(Prik)pil : de hond wordt niet meer loops en daardoor ook niet meer schijndrachtig. Risico’s : baarmoederontsteking, melkkliertumoren

Castratie : effectief maar niet omkeerbaar. Soms zijn er medische redenen voor een castratie. Risico’s : incontinentie, sterke gewichtstoename, verandering van vachtstructuur, verandering van gedrag, bewegingsstoornissen. Sterilisatie komt uit de humane geneeskunde en is het onderbinden van eileiders (of zaadleiders bij mannen). Bij dieren wordt dit niet toegepast. Bij honden (en katten) wordt eigenlijk altijd een castratie uitgevoerd: de eierstokken (respectievelijk de teelballen) worden verwijderd. Hiermee is het dier dus niet alleen steriel geworden, maar ook de productie van geslachtshormonen wordt stilgelegd.  Is de baarmoeder afwijkend (bijv. ontstoken) is, wordt deze ook verwijderd.

Homeopathie : effectief indien de passende middelen gegeven worden. Geen bijwerkingen.

Meer informatie

Medisch : bij de dierenarts

Homeopathie : bij een klassiek homeopaat voor dieren die aangesloten is bij de BKHD