Te vaak komen wij mensen met problemen met de hond tegen, wat voortkomt uit verkeerde omgang met de hond. Men kijkt vanuit menselijk oogpunt naar de behoeftes van de hond.
Zo vaak zie ik advertenties verschijnen van honden die weg moeten, omdat ze niet alleen kunnen zijn, de behoefte in huis doen of slopen, maar verder zijn ze heel lief en houden van knuffelen... leggen de kop in je nek.
De hond laat door geurmarkering zien dat hij nu de baas in huis is, niet omdat hij niet alleen kan zijn.
Het is meer een geval van dat de hond niet alleen wíl zijn. En mensen doen zo graag wat de hond wil.
Komt de hond naar je toe om 'te knuffelen', dan gaan wij mensen daar graag op in. In feite komt de hond zich opdringen en eist aandacht op, waaraan wij braaf gevolg geven.
Bij veel advertenties van honden die uit het buitenland komen staat dat de hond veel liefde nodig heeft, want hij heeft al zoveel mee gemaakt. Zo komen er veel van dit soort honden terecht bij mensen die de hond alleen maar nemen omdat ze hem zo zielig vinden. Hij krijgt alleen veel liefde en mag alles.
Zo ontwikkeld de hond een hoge status en gaat problemen krijgen, dominantie in combinatie met onzekerheid en/of agressie. Gevolg is uiteindelijk kans op een bijter. Die dan alsnog in moet slapen.
Een hond wil niet 'zielig' gevonden worden. Honden kennen fenomenen als 'zielig' en 'jaloezie' niet.
In de hondenwereld wordt angst en onzekerheid gezien als zwakte en wordt afgestraft!
Een hond wil in eerste instantie duidelijke leiding! Hij wil weten waar hij aan toe is.
Maar men vindt het tegenwoordig zo 'zielig' om te corrigeren. Terwijl in de hondenwereld onderling wat afgecorrigeerd wordt, van grommen tot flink bijten.
De hond leeft ook in het hier en nu, het is de mens die kampt met trauma's uit het verleden, de hond is bezig in het hier en nu, vergeet dus de hond zijn verleden en start het NU.
Geef je hond alleen affectie als hij rustig is. Laat je hond niet zonder uitnodiging bij jou komen en al helemaal niet zonder toestemming op de bank (beter helemaal niet op de bank!) of op schoot springen.
De hond moeten boven alles weten wie de leider is, en net zoals honden daar onderling regels voor hebben om dat te bepalen, zo moet je als roedelleider je ook aan regels houden.
Al vinden de meeste kynologen dat regels onzin zijn, als de hond maar weet wie de baas is...nou, dat maak je dus duidelijk met regels en handelingen en correctie!
Sommige honden mogen meer dan de kinderen...voor kinderen zijn we het dan meestal wel weer eens dat er regels en grenzen gesteld moeten worden omdat kinderen dat zelf prettig vinden, ook al roepen ze van niet...
Reacties (6)
Leerzaam, verheug me op de volgende lessen.
Mijn hondje is niet bang voor vuurwerk of donker, maar blijft wel dichter bij mij lopen als er dingen gebeuren.
Bijzonder vervelend als er gedragsproblemen ontstaan (of zijn), vooral als je er zelf veel mee te maken krijgt. Goed ook dat er over wordt geschreven. De oorzaken voor dit vervelende gedrag kunnen bijzonder uiteenlopen en hebben helaas juist vaak te maken met (verkeerd) agressief en dominant gedrag van de mens. Wij corrigeren en straffen er op los, omdat we geleerd hebben dat onze hond een 'sterke leider' nodig heeft. Echter, de veelgenoemde roedelleider in de oorspronkelijke roedels zorgt voor veiligheid en rust in de groep en gebruikt daarbij geen agressie of dominante handelingen. Zulke handelingen worden enkel ingezet in bepaalde situaties en dan spreken ze ook nog eens elkaars taal (in tegenstelling tot ons, wij hebben geen staart en oren).
In plaats van je hond te corrigeren is het veel efficiënter om vanaf het begin af aan de (basis)behoeften van je hond in te zetten als beloning, je te verdiepen in de taal van je hond en het gewenste gedrag te motiveren. Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat belonen veel effectiever is in leerprocessen dan negatieve strafprikkels. Op die manier heb je toch een vele leukere relatie met je hond? Ik zou het verschrikkelijk vinden als ik met regelingen, handelingen en correcties mijn hond (en kind) zou moeten opvoeden...Liever creëer ik een relatie op basis van vertrouwen en veiligheid en leer ik ze op diverse manieren aan hoe ik graag zie dat we met elkaar omgaan.
Mooi gezegd Esther. Ik hoop dat iedereen het ter harte neemt.
Het is helaas inderdaad zo dat mensen denken dat zij door straffen en corrigeren laten zien dat zij de "roedelleider" zijn. Hierdoor ontstaan helaas zo veel gedragsproblemen, zoals angst en agressie en raakt de relatie tussen de hond en de eigenaar verstoort. De oorzaak ligt inderdaad voor deel in het feit dat wij als mens niet duidelijk genoeg zijn bij het geven van correcties. De hond begrijpt het vaak gewoon niet. En dan, ja, vind ik het "zielig". Ian Dunbar kan dat heel mooi uitleggen in zijn video over wetenschappelijke trainen met gevoel: http://www.youtube.com/watch?v=-SjkCC6IO2g
Er ligt een hoop werk om eigenaren te leren hoe zij op een rustige, zelfverzekerde en positieve manier het gedrag van hun hond kunnen begrenzen en sturen.
Verder ben ik het eens met de opmerking van Joke dat honden in het hier en nu leven. Dat zij wel getraumatiseerd kunnen zijn, maar dat de eigenaar hen daarom niet hoeft te gaan pamperen. Als de hond voldoende nieuwe, positieve ervaringen op kan doen met het gene dat zo traumatisch was, dan zal hij het verleden achter zich laten. Dit kost tijd en aandacht, maar wel aandacht voor het juiste gedrag.
Ik heb wel een kritische opmerking over de zinsnede:
>Terwijl in de hondenwereld onderling wat afgecorrigeerd wordt, van grommen tot flink bijten.<
In de mensenwereld wordt wat afgevochten en gemoord, dat wil niet zeggen dat het dus een vrijbrief is om te vechten en te moorden. Ook in de "hondenwereld" (Wat is dat? Honden in een gezin, honden in het park, halfwilde honden?) proberen honden op allerlei manieren te voorkomen dat het tot conflicten komt.
Dus afgezien van het feit dat mensen heel slecht zijn in duidelijk corrigeren van honden, zijn er heel veel alternatieven waar voor ik liever kies.
Wij verlangen zoveel van een hond (om goed te kunnen functioneren in deze drukke maatschappij), veel meer dan honden onderling van elkaar verlangen. In mijn ervaring is het veel effectiever om de dingen die wij van een hond verlangen aan te leren met R+ dan wel P-, dan dingen af leren wat toch vaak P+ impliceert...
Ik vind het erg leuk dat iedereen zijn of haar zienswijze zo voor het voetlicht kan brengen via dit medium :)
Reacties zijn welkom.
Ik ben het met Alexandra eens, erg leuk om op deze manier van verschillende trainers stukken te kunnen lezen.
De zo fel begeerde rol van 'roedelleider' zal door een échte evenwichtige roedelleider op gepaste wijze worden vervuld. Het gebeurt nog steeds té veel dat termen als rangorde en dominantie als een soort van vieze woorden worden beschouwd terwijl deze voor het voortbestaan van een roedel juist van levensbelang zijn.
Ten onrechte wordt door de aanhangers van veel positieve trainingsmethoden steeds weer teruggegrepen op de negatieve aspecten van roedelleiderschap, rangorde en dominantie. Straffen is vervelend, belonen is veel prettiger. Roedelleiders willen hun positie afdwingen door straffen en corrigeren.
De oorzaken van gedragsproblemen zijn absoluut niet alleen terug te voeren op het onjuist toepassen van straffen en correcties, maar veelal ook op het onjuist toepassen van.... belonen!
Om positieve opvoedingsmethoden op een juiste wijze te kunnen toepassen is kennis van en inzicht in hondengedrag een vereiste. Daarbij hoort ook kennis over rangorde en dominantie en het op de juiste wijze hiermee omgaan. Een evenwichtige roedelleider zal zijn dominantie en de rangorde in de roedel inzetten om te proberen conflicten te voorkomen. Waarom? Omdat conflicten het voortbestaan van een roedel bedreigen en dat kan en mag een roedelleider dus niet riskeren. Soms is dat echter niet mogelijk en is corrigeren (voor wie dat een vies woord vind: het aanspreken op de rangordeverhoudingen) de enige mogelijkheid.
Er is een verschil tussen het voorkomen van conflicten met gebruikmaking van dominantie en rangorde enerzijds en het voorkomen van conflicten omdat wij mensen te veel negatieve gevoelens hechten aan dominantie en rangorde en dus alles op een voor ons positief voelende manier willen oplossen anderzijds. Wij mensen willen zo graag een hond, dus het is onze plicht om ons op een voor de hond begrijpelijke manier te verdiepen in de relatie met onze hond. Wanneer wat dat op de juiste manier toepassen ontstaat er een hele prettige onderlinge sfeer.
De negatieve associaties die samenhangen met rangorde en dominantie (zoals aangehaald door Esther en Alexandra) komen vrijwel altijd voort uit het op een verkeerde manier toepassen van die rangorde en dominantie. Vanaf het begin juist toepassen is dus de oplossing en niet het proberen te compenseren met voor ons mensen prettiger aanvoelende methoden. Wanneer we ons onvermogen om op een juiste wijze om te gaan met rangorde en dominantie op deze manier gaan proberen te compenseren zijn we m.i. op de verkeerde weg en doen we bovendien het sociale wezen hond tekort.
Waarom denkt toch iedereen maar dat als je leider wilt zijn, je de hond de hele dag loopt af te straffen???
In de praktijk komen wij zoveel problemen tegen, meestal met dezelfde oorsprong. En men heeft al heel wat gedragstherapeuten over de vloer gehad en de 1 zegt dit en de ander dat, er staat dan meestal een pot snoep op tafel want dat moet je voor elk ding geven, hond tonnetje rond maar luisterd nog steeds niet.
Wij leren de mensen hoe ze leiding moeten geven, met de regels en handelingen die daar bij horen, en binnen een week is het gedrag al heel positief veranderd. De hond wordt blijer en rustiger, omdat hij niet de hele dag de baas meer hoeft duidelijk te maken dat hij duidelijkheid en leiding WIL.
Van de week kregen we een mail van iemand, met een rotweiler die aggressief is naar honden en mensen, of wij kunnen helpen, want de clicker methode werkt niet!
Mensen zoeken ons juist op omdat we niet alles met eten belonen.
Nog een voorbeeld, we waren van de week op intake voor herplaatsing van een Amerikaanse stafford van anderhalf jaar. Een stuiterbal, bijten.. toen we foto's wilde maken in de tuin wilde ze de hond laten zitten, maar die dacht bekijk t maar, baasje zegt, o ja, natuurlijk... loopt naar binnen en haalt een hand snoepjes, toen ging hij wel zitten... voor wie ging hij zitten dan? voor de baas of voor de hondenkoekjes?
Ja, een hoog dominante hond met te hoge status en dus correctierecht is conflikt vermijdend, tot op zekere hoogte en dat is dan de goedsul die nooit wat deed en ineens het kind bijt omdat die in de mand kroop.
Of de minder dominante hond met te hoge status die in zijn ogen correctierecht verworven heeft en dit ook snel gebruikt, de bijthond, die dus de mensen in het gezin corrigeert!!
Door die nieuwe denkwijze en methode kunnen een hoop mensen in de problemen komen en die komen dan weer terecht bij mensen die wel bij de basis van leiderschap beginnen.
Het corrigeren, en dat heb ik al zo vaak gezegt, is niet puur lijfelijk straffen, maar ook stoppen met spel of apart zetten e.d. hoort daar bij.
En om te leren wanneer je moet belonen of corrigeren is dus een cursus nodig.
Je kunt goed werken met een beloningsysteem, maar daarbij ook met consequent zijn, grenzen stellen en correctie.