Fout
  • JUser::_load: Unable to load user with id: 89
  • JUser::_load: Unable to load user with id: 286
  • JUser::_load: Unable to load user with id: 98
  • JUser::_load: Unable to load user with id: 91
  • JUser::_load: Unable to load user with id: 295
  • JUser::_load: Unable to load user with id: 72
  • JUser::_load: Unable to load user with id: 310
  • JUser::_load: Unable to load user with id: 311

De hond in het gezin

9.7/10 Waardering (35 beoordelingen)
Geschreven door Jolein van Weperen op vrijdag, 01 oktober 2010. Geplaatst in Algemeen

De hond in het gezin
Al jarenlang wordt hondeneigenaren verteld dat zij de roedelleider moeten zijn. Iedereen in het gezin moet hoger in rang zijn dan de hond, want anders zou de hond wel eens de baas kunnen worden. Een hond met een dominante aanleg zou elk teken van menselijke zwakte aangrijpen om een gooi te doen naar een hogere status binnen de ‘roedel’. Dit, zo werd ons verteld, zal waarschijnlijk leiden tot probleemgedrag of in ieder geval tot een hond die niet graag commando/cue’s opvolgt. Als dat gebeurde dan werd ons aangeraden om eerst zelf te eten voor je de hond voert, de hond niet toe te staan om op je bed te slapen, geen trekspelletjes met hem te spelen en hem nooit als eerste door een deuropening te laten gaan. Omdat de voorvader van de hond de wolf is, is zo’n programma gebaseerd op het gedrag van wolven, ondanks het feit dat we een hond in onze huiskamer hebben, geen wolf. De roedeltheorie slaat op het verdedigen van territorium, het verzorgen van jongen en het jagen op groot wild. Behalve bij de hulp van het verzorgen van de pups is er geen overeenkomst tussen mens en hond waardoor de roedeltheorie van toepassing zou zijn.

Er zijn onderzoeken gedaan en nieuwe theorieën over hondengedrag ontwikkeld.

Volgens de etholoog Ray Coppinger, die het gedrag van wilde dorpshonden bestudeerde,  zijn honden geen roedeldieren. Deze dieren leefden meestal in kleine groepjes of alleen. Honden en mensen zijn sociale wezens en dat is de reden waarom ze zo goed met elkaar kunnen omgaan. Maar honden zien ons niet als honden. Met een hond in ons gezin spreken we dus niet van een roedel maar van een sociale orde. Mensen en honden hebben allebei bepaalde basisbehoeften, zoals onderdak, voeding, veiligheid, structuur, ondersteuning en begrenzing. In een sociale groep moet iemand de leiding nemen. Dit betekent niet dat je de baas moet zijn door je dominant te gedragen, ook niet door straf of onderdrukking. Als eigenaar gebruik je de basisbehoefte als een vorm van beloning. Jij als baasje verdiept je in de taal van je hond, je ondersteunt, bent consequent, geeft duidelijke signalen en motiveert het gedrag wat je graag wil zien. Een hond moet zich vooral veilig voelen. Straf en veilig voelen gaat niet samen. Als wij gedrag bij honden zien wat wij als ongewenst ervaren reageren wij meestal direct met straf. Voor een hond is het vaak helemaal niet duidelijk dat zijn gedrag voor mensen niet gewenst is. Bovendien moet een correctie aan zoveel voorwaarden voldoen om als straf ervaren te worden en heeft het meestal zoveel negatieve gevolgen, dat het beter is om te proberen een hond op een andere manier duidelijk te maken wat we wel willen. Een hond leert als we hem belonen voor goed gedrag en gedrag wat een hond iets positiefs oplevert, zal hij graag herhalen.

Dit betekent niet dat we een hond nooit iets mogen verbieden. Het kan soms zelfs van levensbelang zijn om een hond te laten stoppen met waar hij mee bezig is of waar hij aan wil beginnen. Maar het zal moeten gebeuren op een manier die geen onzekerheid of opstand veroorzaakt. In lessen en tijdens de training kan worden aangeleerd hoe je ongewenst gedrag kunt voorkomen, kan om buigen of stoppen. Ook kun je aandacht besteden hoe de hond  leert controle te krijgen over zijn impulsen.

Een hond moet zich leren te beheersen. En omdat te leren en ongewenst gedrag te voorkomen, zul je in de aanleerfase je hond  wel eens moeten begrenzen.

Wees een goede baas voor je hond. Een goede baas is iemand die zich niet bewijst zich door agressie of dreiggedrag . Ook niet door verbaal geweld (door ‘foei’ of ‘nee’ te zeggen, je stem te verheffen, in je vingers te knippen of te mopperen) maar is juist zelfverzekerd en biedt daar door rust, veiligheid en stabiliteit.

Leer de pup of hond geen gedrag af maar leer hem welk gedrag je dan wel wil zien. Ongewenst gedrag voorkomen werkt 4 keer beter dan weer afleren.

Deel dit artikel met jouw netwerken:

Over de auteur

Jolein van Weperen

Jolein is gediplomeerd Gevorderd Kynologisch Instructeur, Gedragsadviseur en professioneel hondentrainer. Ze heeft haar eigen hondenschool in Arnhem en geeft les volgens de Black-box methode.

Reacties (35)

  • Hondenschool CARE4DOGS
    01 oktober 2010 op 12:26 |

    Wat een goed stuk Jolein, nu maar hopen dat veel hondeneigenaren dit gaan lezen zodat het misverstand van overheersen van je hond de wereld uit geholpen wordt.

    Groetjes,
    Karin
    Care4dogs

    • Bever
      01 oktober 2010 op 14:10 |

      Dat kan jij natuurlijk bevorderen door het artikel via jouw Twitter (en andere netwerken) te delen met je volgers :)

  • Alexandra
    01 oktober 2010 op 13:27 |

    Fantastisch artikel, Jolein! Honden worden inderdaad helaas nog maar altijd vaak afgeschilderd als wezens die vooortdurend op zoek zouden zijn naar manieren om hoger op te komen in de hierachie. Gelukkig valt dit erg mee. Velen dachten dit al en onderzoek heeft dat nu ook aangetoont.

    Maar helaas zijn eigenaren nog steeds bang dat als hun hond niet luistert, dat dat betekend dat de hond "dominant" is. En dat er dus iets aan de dominantieverhoudingen gedaan moet worden. Bijvoorbeeld, door de hond regelmatig op zijn rug te leggen of hem pas als laatste eten te geven..... Heel vaak is het juist een kwestie van gebrek aan training en het verkeerd inzetten van straf en beloning waardoor de hond niet luistert. En dáár zou dus iets aan gedaan moeten worden.

    Door het aanleren van een aantal commando's zijn de acties van een hond te sturen en door controle te houden over zaken die een hond allemaal graag wil (voeding, sociale contact, spel, los lopen) kunnen we er voor zorgen dat het voor hem erg interessant word om op ons te letten en de commando's uit te voeren.

    Ik heb overigens iets met het woord "commando" ... Het dekt mijns inziens de lading niet. Commando is voor mijn gevoel gelinkt aan straf als je het negeert. Het Engelse woord "cue" vind ik veel mooier. Het is een "aanwijzing"; Doe dit, als je dat doet dan staan er fijne dingen te gebeuren. Doe je het niet..tja, dan gebeurt er niets.
    Ter illustratie: Als ik wil dat de honden gaan zitten voordat ze van de lijn mogen, dan vraag ik een Zit. Doen ze het niet, pech voor hen, maar dan mogen ze ook niet los.

    Ik ben zoekende naar een woord dat wel de lading dekt. Signaal? Verzoek? Aanwijzing? Ik ben benieuwd naar reacties.

    • Marjon
      03 oktober 2010 op 18:02 |

      Mijn hondentrainer gebruikt het woord Signaal en ik vond dat eigenlijk ook wel een mooie term, beter dan commando inderdaad. Aanwijzing zou ook kunnen, maar het woord Verzoek lijkt me te vrijblijvend.

  • Sven Angenent
    03 oktober 2010 op 14:53 |

    Sorry ik vind het niet fantastisch.
    het onderzoek gaat uit van "wilde dorpshonden", dat zijn eerder de iets verwilderde huisdieren van een dorp.

    Als je gaat kijken naar echte verwilderde honden, zoals in bijv. Australië zie je dat ze wel degelijk een pack vormen, met roedelregels.Met vrijwel vergelijkbare wolfentaal gebruik.

    Dus het idee is leuk, maar een hond verschilt minder met een wolf dan dat een chimpansee en een mens van elkaar verschillen.
    Sterker nog een hond en een wolf kunnen wel nakomelingen krijgen. Daarvoor is wel degelijk een onderlingen gedragscode begrip voor nodig.

    Ik denk dat je moet denken als een pack, waarin je samenwerkt met je hond.
    En dus zeker niet moet gaan doen als of jij niet de leider bent. Sommige honden gaan toch echt hun eigen wil opdringen. Wat heel vervelend kan worden als je dat niet wilt.

  • Stichting hondenbemiddeling een eigen hok
    03 oktober 2010 op 20:15 |

    Ik kan het ook niet helemaal eens zijn met de nieuwe theorie. Discipline is wat anders dan straf, wij voeden de kinderen ook op met regels en consequenties aan gedrag en lopen ze niet de hele dag om de oren te meppen (als het goed is)maar, zoals ik in een eigen stuk al schreef, leert de hond door lust en onlust gevoel. Straf hoeft niet direct een lijfstraf te zijn, maar kan betekenen dat een spel gestopt wordt of de hond even apart gezet wordt, maar indien nodig kan een correctie ook lijfelijk zijn.
    Wie zelf een groep honden heeft en die bestudeert, ontdekt zelf wel dat er onderling regels zijn om uit te maken welke plek de hond in neemt in die groep.En dat je daar boven moet staan om heibel te voorkomen.
    Wij merken dat er veel mensen zijn die een cursus hebben gedaan met de hond, maar waarvan de hond nog niet luisterd.
    Dat komt juist omdat die regeltjes ineens niet meer zouden gelden. Als wij bij deze mensen juist de regels weer instellen, verbeterd het gedrag. Dat zegt mij dat het echt wel nodig is om regels te stellen. Zeker bij bepaalde karakters is het hard nodig je eigen gedrag aan te passen. Dan zie je ineens het gedrag van de hond verbeteren.
    Honden waarvan men dacht dat ze goed luisterde, blijken dit alleen uiterlijk te doen en is er geen innerlijk respect voor de baas.
    Ik vindt het jammer dat door deze nieuwe kijk, zoveel mensen in de problemen komen met de hond.
    Sommige honden schreeuwen gewoon om leiding, door de baas continu uit te dagen met wat men ongewenst gedrag noemt, om maar aan te geven dat ze betere leiding willen. Ze willen heus niet meteen de leiding over nemen, hoewel dat in sommige gevallen wel gebeurd! Ze zien ons als leider, omdat we aan de levensbehoefte voldoen, maar er is geen respect als je je niet totaal als leider opsteld.
    Weet de hond eenmaal zijn/haar plek, dan kun je best wat soepeler zijn. Het is wat anders of een hond op de bank zit vanuit het hoog zitten, met doel de bank te claimen, of bij uitnodiging met oren en staart laag, onderdanig, de baas met respect erkennend. En op een wenk de bank weer verlaat.

  • Sven Angenent
    03 oktober 2010 op 20:40 |

    Sterker nog Jolien, je spreekt je zelf een beetje tegen

    Quote"Een hond moet zich leren te beheersen. En omdat te leren en ongewenst gedrag te voorkomen, zul je in de aanleerfase je hond wel eens moeten begrenzen.

    Wees een goede baas voor je hond. Een goede baas is iemand die zich niet bewijst zich door agressie of dreiggedrag . Ook niet door verbaal geweld (door ‘foei’ of ‘nee’ te zeggen, je stem te verheffen, in je vingers te knippen of te mopperen) maar is juist zelfverzekerd en biedt daar door rust, veiligheid en stabiliteit."

    Dus de hond moet zelf maar uitzoeken hoe hij zich gaat gedragen zoals hij zou moeten? Agressie is zeker niet de manier nee.
    Maar een dreiging van in de weg staan. Is iets heel anders.

    Daarbij wil ik je even melden, je hebt mij en toenmalige vriendin zelf het woord nee aan te leren aan Wodan. (of een ander woord)
    Ideeën veranderd?
    Ik hoef niet vaak Wodan te roepen, maar soms even een NEE zeggen maakt hem wel duidelijk dat ik iets niet wil.
    En die momenten zijn vooral als hij los loopt, want dan heb je geen riem waar je een rukje aan kunt geven.
    Om dan op de situatie af te lopen, ben je al te laat.
    Wodan weet dat nee, nee is.

    Wodan mag hier ook alleen maar op bed/bank als ik het zeg. Als hij het zelf doet, mag hij er direct weer vanaf.
    Je kunt je met vele hondenras karakters niet permitteren dat ze denken boven je staan.
    OOK NIET MET KLEINE HONDJES !!! Die maar al te vaak totaal niet worden opgevoed.

  • Jolein
    03 oktober 2010 op 21:38 |

    Hallo Sven, ja inderdaad mijn inzichten zijn veranderd.

  • Sven Angenent
    03 oktober 2010 op 22:34 |

    Is dit nou serieus jou antwoord op alles?
    Zou je er misschien wat dieper op in willen gaan?

    • Jolein
      04 oktober 2010 op 17:56 |

      Destijds ging ik er nog vanuit dat de nee aangeleerd moest worden, om de hond zich te laten beheersen of te stoppen waarmee hij bezig is. Tegenwoordig gaat dat via de impuls controll oefening en tijd investeren dat je oefeningen op stimulus control staan, er is geen fysiek contact of verbaal commando meer nodig om de hond beheersing aan te leren of gedrag om te buigen.

      En als je een keer geen tijd hebt om met je hond te trainen/oefenen en je hond zich (nog) niet kan beheersen kun je kiezen om ‘m te begrenzen zodat de hond niet de 'fout' in kan gaan of zichzelf kan belonen.
      Je laat je hond beslist niets alleen uitzoeken, je leert 'm juist wat jij prettig gedrag vindt.
      Het is niet zo dat dit de enige manier is om een hond te trainen en zeker niet de makkelijkste want het vergt nogal wat beheersing en mechanische vaardigheden van de trainer/ baas. Maar het is een fijne manier voor mensen die beheerst met de hond willen omgaan. Het is een keuze.

  • Alexandra
    03 oktober 2010 op 22:35 |

    Ik heb vroeger ook mijn cursisten het woord "Nee!" geleerd te gebruiken als een commando van "Stop waar je mee bezig bent". Dit leerde ik aan door het woordje Nee! te koppelen aan het weghalen van een brokje dat hem werd aangeboden, waardoor de hond het onlust gevoel van het niet krijgen van de brok ging koppelen aan het woord Nee! Waardoor je het daarna kon gebruiken om te hond te corrigeren als hij iets verkeerds deed.

    Ondertussen ben ik tot andere inzichten gekomen, door meer kennis over leertheorieën en trainingsmethoden en ervaring.
    Iemand die onder andere daartoe heeft bijgedragen is Emily Larlham (www.dogmantics.com). Zij kan heel mooi uitleggen waarom het helemaal niet nodig is en zelfs onwenselijk om het woord Nee of Uhuh te gebruiken. Zij heeft hier onlangs ook een video over gemaakt: http://www.youtube.com/watch?v=TBvPaqMZyo8

    Ik kwam tot de conclusie dat als ik wil dat een hond met zijn (ongewenste) gedrag stopt, het veel relaxter is om dat gewoon te doen door het noemen van zijn naam, of een smakgeluidje te maken of door op een andere manier zijn aandacht te krijgen. En om dan vervolgens maatregelen te nemen zodat hij het ongewenste gedrag niet meer gaat vertonen. Pro-actief dus, in plaats van reactief.
    Veel relaxter voor de hond en eerlijker. Zoals Ian Dunbar zegt: "We are punishing our dogs for breaking rules we didn't explain to them in the first place!"

    De kennis over hondengedrag, hondentraining, leerprincipes en kennis over de werking van het brein is contant in ontwikkeling. Als trainer moet je bij blijven en oude inzichten bijstellen of zelfs overboord durven zetten. Het verspreiden van nieuwe kennis en inzichten kan gelukkig via media zoals dit, zodat die nieuwe kennis niet alleen beperkt blijft tot wetenschappelijke kringen, maar ook zijn weg vindt naar het grote publiek (en ex-cursisten ;-)) en die zo hun voordeel er mee kunnen doen als daar behoefte aan is.

  • 04 oktober 2010 op 01:52 |

    Ook ik heb moeite met deze nieuwe theorie (is die trouwens wel zo nieuw?). In mijn praktijk maak ik zeer regelmatig (zeg maar gerust: té regelmatig) mee dat honden juist door een gebrek aan regels, duidelijkheid en consequentheid ongewenst gedrag gaan vertonen. Ongewenst gedrag als uiting van hun behoefte aan regels, duidelijkheid, en consequentheid. Wanneer je de baasjes dan inzicht geeft in het gedrag van hun hond, roedeltheorieën en leiderschap, blijkt dat het ongewenste gedrag prima kan worden bijgestuurd. Op een hele hondvriendelijke manier. Roedeltheorieën zijn NIET per definitie hondonvriendelijk, integendeel!

    Mijn ervaring heeft mij geleerd dat een meer of minder strikte toepassing van roedeltheorieën (al naar gelang het gedrag dat de hond vertoont) prima werkt en bovendien vrolijke honden oplevert. Wat hier over roedeltheorieën wordt geschreven wordt teveel in het extreme getrokken, evenals de genoemde voorbeelden van toepassing van rangorderegels. Het zit 'm niet in de kale toepassing van een set regels, het zit 'm in het HELE doen en laten van een baas en daarbij zijn de rangorderegels slechts een HULPMIDDEL. Door gebrek aan kennis over en inzicht in de toepassing ervan worden de rangorderegels vaak verkeerd op cursisten overgebracht, waardoor zij de indruk krijgen dat als ze zich maar strikt aan die 10 of 12 regeltjes houden, het probleemgedrag van hun honden wel zal verdwijnen. Dat is natuurlijk een illusie, er komt veel méér bij kijken..

    Een verkeerde toepassing van roedeltheorieën zal niet leiden tot het gewenste resultaat, dat zal iedereen begrijpen. Maar is die theorie dan ineens fout? Of moeten we gewoon durven erkennen dat we die theorie verkeerd hebben toegepast?

    Er is overigens maar één inzicht dat m.i. in alle gevallen correct is: een trainings/opvoedingsmethode dient te zijn afgestemd op baas, hond én situatie om het gewenste resultaat te kunnen bereiken. Heb je een hond waarbij de nieuwe inzichten werken? Prima, gefeliciteerd! Maar sluit asjeblieft niet je ogen voor die hele grote groep honden waarbij het NIET werkt.

    Wanneer ik bij mijn rassen de nieuwe inzichten zou gaan toepassen, kan ik me binnen no-time full-time gaan bezighouden met mijn herplaatsingsactiviteiten. En vervolgens moet ik voor deze herplaatsers dan alsnog gaan zoeken naar een baas die BAAS/ROEDELLEIDER weet te zijn...

    Als laatste: het schijnbare effect van de meer relaxte opvoedings/trainingsmethoden mag vooral niet worden verward met het conflictvermijdende gedrag dat evenwichtige dominante honden nogal eens kunnen vertonen. Een conflictvermijdende hond kan een prima huisgenoot zijn. Totdat......... er iemand is die iets (niet) doet waardoor de hond vindt dat het tijd wordt diegene op zijn rangordepositie aan te spreken. Voorbeelden daarvan kennen we allemaal wel. En we weten ook allemaal dat de hond daarvan altijd de dupe is!

  • Sven Angenent
    04 oktober 2010 op 02:39 |

    Nou moet ik al zeggen dat ik het woord "nee" of "Wodan" al niet schreeuwend gebruik als hij iets doet wat niet mag.
    Sowieso gebruikt zijn naam al niet in negatieve sfeer als NEE.

    Ik heb het hier ook niet over een hond die in huisplast, want daar zit serieus een verhaal achter wat je moet oplossen.
    Ik heb het over honden waarbij een klik, nee of uhuh niet werkt omdat er geen direct herleidbaar verhaal achter zit.
    We hebben het hier over roebel gedrag wat een hond vertoont dat op een roedelwijze afgehandeld dient te worden. Dat heeft niks te maken met agressie tegen je hond.
    Of gaan we nou weer zeggen dat honden net mensen zijn? Want dat is, denk ik, echt de grootste fout die je kunt maken.
    Geen enkel dier, ook de mensenapen meegerekend, lijk op de mens. De mens lijkt op veel manieren op dieren. En veel dieren om ons heen gedragen zich naar wat ze zien als voorbeeld, namelijk hun baasje.

    Daarbij dit onderwerp gaat over het leiderschap al dan niet hebben in je pack met honden. Dus niet over Nee.

    En ik vind dat "dominant gedrag, straf en onderdrukking" veel te makkelijk in 1 zin wordt gebruikt.
    Je bent namelijk als baas al dominant over je hond (te minste als je zijn leider bent), straf of onderdrukking heeft daar NIKS direct mee te maken.

  • Stichting hondenbemiddeling een eigen hok
    04 oktober 2010 op 07:38 |

    Zoals Ian Dunbar zegt: "We are punishing our dogs for breaking rules we didn't explain to them in the first place!"

    Met andere woorden, je moet de regels dus wel eerst duidelijk maken..
    Maar dat heeft moeder al gedaan, die heeft de pups al geleerd dat ze naar haar moeten luisteren en dat verkeerd gedrag gestraft wordt (dus in de zin van apart gezet, over de bek happen, grommen etc.), wij hoeven daar alleen maar mee verder te gaan.
    Wij mensen zien b.v. het woord nee als negatief, een hond zal aan nee of uh koppelen wat je er mee bedoelt, maar corrigeren heeft geen zin, zonder correctierecht en dat verkrijg je met het respect van de hond voor jou als leider.
    Ook het woord straf komt bij mensen negatief over, terwijl dit in de dierenwereld gewoon normaal is.
    Kijk bijv. naar een kudde paarden hoe de leider 'regeert', die deelt ook af en toe een hap of trap uit.
    Als honden eenlingen zouden zijn, waarom zoeken zwerfhonden elkaar dan op? Dan hoeven we dus ook niet meer naar hondenparken om andere honden op te zoeken?

    Ik vraag me soms serieus af, of de mensen die de opleidingen gedragstherapeut doen, ook daadwerkelijk een groep honden te bestuderen krijgen. En niet voor 1 dag.
    Of wordt er aangenomen wat er in een boek staat?
    Een kind wat je grenzen op legt, wordt ook niet van gezegd dat het onderdrukt wordt (misschien door het kind zelf..)
    Dan is het normaal, men is immers ook terug gekomen op de vrije opvoeding? Door geen grenzen te stellen, ging het met veel kinderen fout.
    Wij hebben al jaren een roedel honden, variërend van rassen en vele logés. Als we geen grenzen zouden stellen, zou het een chaos worden en waren onze honden nu niet zo'n stabiele groep. Als ik onze honden met anderen vergelijk, zie wat wij soms te logeren krijgen, dan hebben we toch iets goed gedaan.
    Het is wel opvallend van hoeveel mensen we te horen krijgen dat de hond beter luisterde toen hij na een logeerpartij weer thuis was en zoveel bijzonders doen we er niet mee, regels geven en veel beweging.
    Dat er verschillende meningen zijn is logisch.
    Wij baseren een training ook op de hond en bij de een doen we het net iets anders als bij de ander, maar wel met hetzelfde basisprincipe. Dat de baas alles bepaald.
    Helaas merken we in alles dat de mensen de honden steeds meer als soort mensen gaan zien, ze steeds meer menselijk gevoelens toe gaan bedelen of gedrag vermenselijken en het dus op willen lossen zoals je dat bij een mens zou doen.
    Zoals bij het woord jaloers en verlatingsangst....

  • Esther
    04 oktober 2010 op 09:02 |

    Ik vind het erg sterk dat iemand aangeeft dat bepaalde inzichten zijn veranderd. Dat betekent dat je in ontwikkeling blijft, jezelf continu blijft opleiden en de moed hebt om op basis van goede argumenten terug te komen op dingen. Als we dat niet zouden doen, dan stop je met leren, sta je niet meer open voor andere ideeen en dat is niet best.

    Ik sta in principe open voor alle hierboven geschreven zaken en probeer niet vanuit een tunnelvisie te denken. De discussie of we het nou over een roedel of een sociale orde hebben vind ik daarom ook niet de meest belangrijkste, maar wel de invulling die we eraan geven. De meeste mensen die vanuit een roedeltheorie beredeneren gaan er vanuit dat je een soort van dominante en bazige leider moet zijn voor je hond. Vanuit deze gedachte zie ik helaas om me heen dat mensen te pas en te onpas dominante handelingen uitvoeren op hun hond, slipkettingen en andere hulpmiddelen gebruiken om hun hond de zogenoemde leiding te laten ervaren en andere correcties inzetten. Juist hier krijg je problemen van. Ik ben er heilig van overtuigd en zie de succesverhalen om me heen dat dit alles niet nodig is als je uitgaat van een positieve manier van trainen, waarbij Jolein in haar verhaal terecht opmerkt dat daarbij ook begrenzen hoort. Als je allerlei correcties moet gebruiken voor je hond moet je je afvragen wat er in het proces daar voorafgaand is gebeurd dat het al zover is dat je besluit tot dit soort methodes lijkt mij.

    De vergelijking met de vrije opvoeding bij kinderen is hierbij wat kort door de bocht, want volgens mij heeft niemand hier nog gezegd dat "alles maar moet kunnen en zowel kinderen als honden maar alles moeten mogen". Ook op het vlak van kinderen opvoeden zijn er inmiddels hele goede positieve methodes en die houden echt niet in dat je je kind maar moet laten doen waar ie zin in heeft. In het boek 'the power of positive parenting' lees je alles over het op een positieve manier opvoeden van je kind, terwijl je tegelijkertijd grenzen stelt en zorgt voor rust en harmonie in huis. http://www.bol.com/nl/p/engelse-boeken/power-of-positive-parenting/1001004000896635/index.html

    • 04 oktober 2010 op 13:00 |

      Quote: "De meeste mensen die vanuit een roedeltheorie beredeneren gaan er vanuit dat je een soort van dominante en bazige leider moet zijn voor je hond. Vanuit deze gedachte zie ik helaas om me heen dat mensen te pas en te onpas dominante handelingen uitvoeren op hun hond, slipkettingen en andere hulpmiddelen gebruiken om hun hond de zogenoemde leiding te laten ervaren en andere correcties inzetten. Juist hier krijg je problemen van."

      En dus moeten deze 'meeste mensen' toegeven dat ze de roedeltheorieën onjuist toepassen. Maar dat maakt niet dat de theorieën zelf fout zijn! Ben wel benieuwd of je eigenlijk ook voorbeelden kent van mensen die de roedeltheorieën wél goed toepassen, want daar schrijf je helaas niets over. Het gaat óf over het foutief toepassen van (één van) de roedeltheorie(ën) óf over positief trainen. Terwijl dit helemaal geen uitersten zijn. Mijn manier van trainen is gebaseerd op roedeltheorieën én is m.i. een positieve manier van trainen. Die twee gaan juist heel goed samen.

      Volgens mij doen we er verstandig aan om trainingsmethoden geen specifieke naam meer te geven. Het geven van namen bevordert het plakken van etiketjes en daardoor zijn mensen steeds slechter in staat om te kijken naar de inhoud van de trainingsmethode zélf.

      Dominantie is een naar woord, net als rangorde.... Maar in onze mensenmaatschappij maken we ook gewoon gebruik van deze principes. Er is echter één verschil: in onze mensenmaatschappij krijgen we op basis van een bepaalde functie status en aanzien én automatisch het daarbij behorende correctierecht. In de dierenwereld moet de Alpha z'n correctierecht VERDIENEN. Het enkele feit dat een mens een pup koopt, maakt deze mens weliswaar EIGENAAR, maar zeker nog geen ROEDELLEIDER...

      • Esther
        04 oktober 2010 op 14:53 |

        Goed dat je dit nog even aanhaalt (2e alinea). Om misverstanden te voorkomen: ik sprak in mijn eerder bericht inderdaad over het fout toepassen van die roedeltheorie en ik heb dus niet verkondigd (en ook niet willen verkondigen) dat de theorie op zichzelf fout is. Ik schreef niet over voorbeelden van mensen die de roedeltheorie wel goed toepassen, omdat ik die inderdaad niet ken, wat uiteraard niet wil zeggen dat die er niet zijn. Het ging mij er juist om dat het gevaar er in ligt dat mensen de diverse methoden die er zijn-welke methode dan ook wordt gebruikt- nog wel eens verkeerd willen interpreteren en dat mijn eigen persoonlijke ervaring daarbij is dat de term 'roedelleider' bij veel mensen verkeerde associaties kan oproepen wat weer leidt tot verkeerde handelingen. Handelingen die helemaal niet horen bij het begrip 'roedelleider' zoals deze bedoeld is.

    • 04 oktober 2010 op 14:53 |

      Quote: "Ik vind het erg sterk dat iemand aangeeft dat bepaalde inzichten zijn veranderd. Dat betekent dat je in ontwikkeling blijft, jezelf continu blijft opleiden en de moed hebt om op basis van goede argumenten terug te komen op dingen. Als we dat niet zouden doen, dan stop je met leren, sta je niet meer open voor andere ideeen en dat is niet best.

      Denk dat een nuance hier wel op z'n plaats is. Mensen die aan een bepaalde theorie vast blijven houden, stoppen niet per definitie met leren en kunnen best nog open staan voor andere visies. Net als dat je mensen hebt die met elke nieuwe wind meewaaien, heb je ook mensen die ondanks allerlei nieuwe theorieën beargumenteerd blijven vasthouden aan een 'oudere' theorie. Deze groep mensen leert wel degelijk en staat ook OPEN voor nieuwe inzichten. Maar heeft redenen om daar niet ACHTER te staan.

      Ik denk dat je OOK heel sterk bent als je kunt motiveren waarom je NIET meegaat met gewijzigde inzichten.

      • Esther
        04 oktober 2010 op 16:01 |

        Ook hier ben ik het helemaal mee eens. Het een sluit het ander niet uit, dat is hier het geval. De gevoeligheid van het met elkaar in gesprek gaan via enkel tekst blijkt hier ook uit. Nergens in mijn tekst staat namelijk dat mensen die aan een bepaalde theorie vast blijven houden zouden stoppen met leren. Natuurlijk is het heel sterk als je kunt motiveren waarom je niet meegaat met gewijzigde inzichten, super zelfs! Het enige wat ik aangeef is dat als je wel een keer wijzigt van inzicht, dat dat niet perse fout hoeft te zijn. Lijkt me goed als we ervan uitgaan dat als je hier iets plaatst dat je goede bedoelingen/ intenties hebt. Ik denk dat we daarbij uit moeten kijken op elkaar te reageren op datgene wat we niet zeggen en niet voor een ander moeten invullen wat hij of zij bedoelt.

        • 04 oktober 2010 op 17:35 |

          Klopt! Maar het vervelende van artikelen is nu eenmaal dat vooral mensen die minder achtergrond hebben, heel snel geneigd zijn om te denken dat alleen datgene dat er geschreven wordt, goed is. Teksten krijgen extra kracht als ze naast argumenten vóór een bepaald standpunt, ook argumenten bevatten die de tegens ontkrachten, weerleggen, neutraliseren, etc. Juist voor de mensen met minder achtergrond (voor het gemak: de gemiddelde hondenbaas) wordt een tekst op die manier informatiever, breder toepasbaar en vooral vollediger. En daardoor kan deze groep mensen nóg beter kiezen welke visie het beste bij hem/haar past.

  • Sven Angenent
    04 oktober 2010 op 09:44 |

    Nou Ester krijg beetje het idee dat je je niet ingelezen hebt in de roedeltechniek. Slipkettingen horen daar niet tussen. En zoals al eerder gezegd door meerder is het niet bazig zijn maar strikt zijn. Is echt wat anders.

    • Esther
      04 oktober 2010 op 14:36 |

      Jammer dat je de inhoud van mijn bericht op deze manier interpreteert. Ik heb namelijk niet willen pretenderen dat de roedeltechniek ook maar enigszins iets te maken heeft met slipkettingen. Integendeel. En ik ben het ook met je eens dat bazig zijn iets anders is dan strikt zijn. Wat ik probeerde te zeggen is dat wij mensen vanuit de gedachte een sterke leider te moeten zijn mijns inziens niet altijd de juiste technieken inzetten om tot dit doel te komen.

      • Sven Angenent
        04 oktober 2010 op 16:39 |

        Ok mijn excuus, dan hen ik je bericht verkeerd begrepen.

  • Bever
    04 oktober 2010 op 10:09 |

    Ik vind het erg interessant hoe de discussie zich ontwikkeld en leer veel van jullie allemaal. Het is juist een van de doelen van dit gedeelte van de website dat mensen verschillende methodes en technieken kunnen bespreken.

    Hou wel rekening met de toon van reacties, iedereen mag zijn of haar mening hebben, maar breng dat ook als mening (met een goede argumentatie) en niet zomaar als feit. Hou er ook rekening mee dat het soms wat langer kan duren voordat iemand reageert (schrijvers en lezers) en geef mensen de tijd om rustig hun reacties te formuleren.

    Het is heel goed mogelijk dat je het ook na een discussie niet met elkaar eens bent, maar dat mag geen probleem zijn. Ga discussie niet rekken of jezelf herhalen, zolang een schrijver of een lezer duidelijk zijn mening en kijk op zaken heeft gepost kan iedereen zelf een inschatting maken wat het beste bij hem/haar en hun hond(en) past.

  • Esther
    04 oktober 2010 op 11:03 |

    Ik sta helemaal achter de laatste opmerking. Sommige onderwerpen doen veel stof opwaaien en iedereen heeft daarin zijn eigen ervaringen mee of zijn eigen visie op. Het lijk mij geweldig als we een website als deze kunnen inzetten om inzichten met elkaar te delen, zonder daarbij te pretenderen dat we de waarheid in pacht hebben en zonder elkaar af te vallen. Van elkaar leren en op een leuke manier over honden en hondengedrag discussiëren is daarbij de essentie denk ik.

  • Gerard
    04 oktober 2010 op 13:25 |

    Ik vind het ongelofelijk interessant om deze pagina in de gaten te houden. Ik ben persoonlijk wel voor open discussie en informatie over visies en methodes. Ik denk dat er net wel een goed punt is gemaakt over het toepassen van de "roedeltheorie" en het daarbijbehorende 'op zn plaats zetten/correcties'.

    Een goede correctie moet aan ontzettend veel voorwaarden voldoen voordat deze effectief is. Helaas is dat voor veel mensen niet weg gelegd, een combinatie van kennisgebrek, karakter en de 'eigen draai' die mensen aan een methode/techniek geven. Hierdoor worden de correcties als straf ervaren en kan het in gevallen van kwaad tot erger gaan. Een effectieve correctie kan denk ik aangeleerd worden door een goede hondentrainer die deze techniek gebruikt, maar niet zomaar via een sissende TV persoonlijkheid.

    De visie die in dit artikel word belicht heeft volgens mij als voordeel dat belonen veel belangrijker is dan het corrigeren. Bij belonen kan volgens mij minder fout gaan, behalve dat je al snel een dikke hond hebt als je niet oppast ;-)

    • 04 oktober 2010 op 13:50 |

      Grootste gevaar van belonen is juist dat je niet het gedrag beloont dat je WILDE belonen, maar gedrag dat net even iets later plaats vond. Effectief belonen is minstens net zo moeilijk als effectief straffen.

      Bovendien moet een beloning worden gegeven door iemand die wordt gerespecteerd, wil deze als beloning worden ervaren. (zelfde geldt uiteraard ook voor een straf). En waar komt ineens de gedachte vandaan dat belonen een synoniem is voor lekkers geven?

      Wie roedeltheorieën ziet als synoniem voor 'op de plaats zetten/corrigeren/straffen/op de rug gooien/dominantiehandelingen/de baas willen zijn/slipkettingen' en meer van dergelijke kreten, zonder deze in het juiste perspectief te plaatsen, mist m.i. de essentie van roedeltheorieën.

      • Gerard
        04 oktober 2010 op 14:10 |

        Duidelijk. Het is dus erg belangrijk om de methode die je kiest (om welke redenen dan ook) ook echt goed uit te voeren. Daarom is het erg belangrijk om een goede hondentrainer te vinden die bij jou en je hond past en je kan helpen op een goede en consequente manier met je hond om te gaan.

  • Jolein
    04 oktober 2010 op 14:48 |

    Wij trainen honden volgens de visie en methode 'Positive Reinforcement' (R+). Modern wetenschappelijk onderzoek heeft bevestigd dat deze manier van positief bekrachtigen erg veel rendement oplevert. De termen belonen en bekrachtigen zijn niet per defenitie het zelfde. Positief bekrachtigen is een bekrachtiger die tot een bepaald effect leidt, namelijk toename van het beoogde gedrag. Een beloning hoeft dat niet te doen. Je hond zal door trainen volgens R+ sneller en beter het gewenste gedrag vertonen en ongewenst gedrag wordt voorkomen of omgebogen. Uiteraard blijft het een keuze van de eigenaar, trainer of instructeur welke methode hij of zij toepast in de training/opvoeding van de hond.


    Het gaat om de keuze die je maakt hoe je met je hond wilt omgaan. Met R+ weiger je eenvoudigweg je hond fysiek of psychisch onder druk te zetten en zet je andere manieren in om je doel te bereiken.


    Uiteraard kunnen er -net zoals bij alles wat je in de praktijk inzet- ook bij het inzetten van deze methode dingen minder goed gaan. R+ is namelijk niet eenvoudig; het vraagt om een constant bewustzijn van jezelf als trainer/ eigenaar en van de hond. Dit vraagt veel zelfbeheersing, geduld en aandacht van elkaar en voor elkaar. Als je dit op een juiste manier toepast, dan is het resultaat verbluffend.

  • Stichting hondenbemiddeling een eigen hok
    04 oktober 2010 op 18:31 |

    Ben net terug van een lange, wel heel leuke, dag.
    Dus niet alles wat volgde helemaal gelezen,dus pin me nergens op vast, maar zag wel even de opmerking over wat ik noemde over de vrije opvoeding.
    Dit was puur even als vergelijking van een vorm van opvoeding waar destijds mensen helemaal van overtuigt waren dat het veel beter was, maar achteraf toch niet zo goed werkte. Wat daar verder omheen zit is even niet zo belangrijk.
    Het is jammer dat er zo'n stempel staat op bepaalde termen en dat het dan daarom zo verworpen wordt.
    Ik heb zelf een handleiding geschreven die we o.a.mee geven bij de plaatsing van een hond. Daar staat in het voorwoordt, dat er niet te veel op zijwegen wordt ingeslagen omdat het anders een onandelbaar handboek wordt.
    zo is het in een stukje schrijven ook bijna niet mogelijk om op alle kanten van een opvoeding 'even' in kaart te brengen. Wij passen de training aan op de behoefte van de baas en de hond. Correctie heeft een nare smaak bij de meeste mensen, maar hoeft dus niet perse lijflijk of pijnlijke prikkel te zijn, hoewel honden onderling ook lijfelijk kunnen worden.
    De leider zijn, geeft je rechten, maar zeker ook plichten.
    Je staat in voor de veiligheid, zorgt voor voedsel, een schone huisvesting etc.
    De meeste van ons werken waarschijnlijk voor een baas. Houdt dit in dat je dan verdrukt wordt? Of ben je blij dat de verantwoordelijkheid en keuzes niet bij jou liggen?
    Ik kom later nog wel even terug alles goed lezen, aangezien ik eigen baas ben, moet ik nog even aan de arbeid ;-)

  • tim
    05 oktober 2010 op 16:17 |

    vooraleer we hier elkaar in de haren vliegen (fijn dat dit een online forum is), wil ik er toch ook even mijn zegje over doen

    allereerst, ik ben psycholoog van opleiding en moet nog beginnen aan mijn gedragstherapeut opleiding, dus schiet me niet af voor mijn 'groenheid'

    ik persoonlijk ben een sterk voorstander van de R+ methode die jolein in het artikel naar voor schuift, in combinatie met negatief straffen (het wegnemen van een positieve stimulus, P-) is dit, bewezen, de meest waardevolle en effectieve manier van opleiden, trainen, scholen,... hoe je het ook wil noemen
    MAAR dat wil niet zeggen dat ik tegen de roedeltheorie ben

    ik verklaar mij nader (en vandaar ook mijn #geenwoordenmaardaden hier http://twitter.com/Hond_InstrucTim/status/26347534717 )

    #geenwoordenmaardaden
    BS Sennenhonden maakt hierover een paar juiste opmerkingen, het gaat in sé niet over hoe je de dingen benoemt, het gaat erover hoe je het doet
    als je de hond in zijn hondwaardigheid laat en je een juiste balans vindt tussen wat de hond en jij wil bereiken mag je het voor mij 'doggystyle' noemen ;-)

    de roedeltheorie gaat ervan uit dat je de alpha bent in je roedel, maar zegt positieve bekrachtiging niet net hetzelfde? nl jij moet de leiding nemen over je hond, controle over je hond
    of zoals BS Sennenhonden het zegt " Het gaat óf over het foutief toepassen van (één van) de roedeltheorie(ën) óf over positief trainen. Terwijl dit helemaal geen uitersten zijn. Mijn manier van trainen is gebaseerd op roedeltheorieën én is m.i. een positieve manier van trainen. Die twee gaan juist heel goed samen."
    alleen moet je belonen (en dat geldt voor beide) wel zien in een breder kader, elke vorm van aandacht kan belonend werken en dat is de grootste struikelblok voor vele problemen

    dusja, eigenlijk wou ik alleen maar zeggen dat als de motivaties voor je gedrag in lijn liggen met zowel hond als baasje, dan moet je vooral doen en er niet zoveel woorden aan besteden (roedel vs pact, alpha vs leider,...)

    #geenwoordenmaardaden

    • Bever
      05 oktober 2010 op 18:31 |

      Niemand zal elkaar in de haren vliegen en we zullen dat zeker zo houden. Soms mag iets best gevoelig liggen maar nu de "regels" duidelijk op de voorpagina staan, kan er zondere verdere discussie ook soms een opmerking worden afgekeurd.

      Met goed beargumenteerde reacties en opmerkingen kunnen we het met z'n allen gezellig en vooraal leerzaam maken!

  • Irmgard Luycks / Dierenmeisje
    06 oktober 2010 op 08:36 |

    Eergisteren zag ik de discussie, maar had geen tijd erop te antwoorden. Vanochtend zijn al 32 reacties. Graag wil ik die van mij toevoegen en aan iedereen (die het nog gezien heeft) het filmpje van Ian Dunbar aanbevelen.

    Ik kan met iedereen voor een deel mee gaan, maar Sven's mening en redenering sluiten het meest bij die van mij aan. Ik wil niet herhalen, maar wil toch nog wat aanvullen. De discussie is bijster interessant.

    Wat inderdaad heel belangrijk is om te weten: wat en waar Coppinger heeft onderzocht. Bij welke honden. Wat is zijn definitie van honden in het wild? Zijn dat wilde honden, verwilderde honden of niet gedomesticeerde honden? In een onderzoek moet uitgegaan worden naar de mate van wildheid en de mate van wel of niet hebben van menselijk contact en afhankelijkheid.

    Het onderzoek van Coppinger in 2001 is erg populair bij mensen die de rangorde afwijzen. Het vreemde is, zij willen thuis wel degelijk grenzen stellen aan wat hun hond wel en niet mag. Dan zijn ze zelf dus al bezig met dominantie en rangorde.

    Het onderzoek van de Coppingers betrof de afstammelingen van in oorsprong gedomesticeerde honden. De ’honden van de Coppingers’ konden – samen, maar toch redelijk individueel - in de omgeving van mensen leven, met een bepaalde mate van menselijke afhankelijkheid en contact.
    Ook dát vereist in een groep onderling ‘overleg’, bepaalde onderlinge afspraken en omgangscodes (rangorde en dominantie) tussen die groep ‘wilde honden’. Zonder dergelijke afspraken en regels zou hun leven immers alleen nog uit gevechten bestaan, waarbij geen enkele hond meer de gelegenheid heeft iets te eten. Juist dankzij dominantie en rangorde kunnen conflicten zoveel mogelijk voorkomen worden en kan iedere hond eten.

    Rangordes hebben een belangrijke functie in een sociaal systeem. Geaccepteerde rangordes bieden rust, zekerheid, duidelijkheid, veiligheid en geborgenheid aan iedereen die leeft binnen dat systeem. Inherent aan dominantie is rangorde. Dat is gewoon zo bij levende wezens. Leiding wordt gegeven én gegeven leiding wordt geaccepteerd om zo aangenaam en zo conflictloos mogelijk met elkaar te kunnen samenleven.

    Dan nog even een kort commentaar nav Cesar Milan. Naar mijn idee moet je een verschil maken tussen het opvoeden van normaal functionerende honden en de situaties waarin Milan geroepen wordt. De honden die hij moet helpen zijn soms heel erg verknipt. Net zoals hun eigenaren. Ik ben geen lid van zijn fanclub, maar kan me wel voorstellen waar hij voor staat.

    • tim
      06 oktober 2010 op 16:45 |

      nav CS heb ik ook nog eeen toevoeging, zelfs hij predikt positieve gedragstraining als je hond hiermee leert en geeft net als dierenmeisje aan dat hij de manieren die hij gebruikt moet toepassen omdat de honden zo verknipt zijn
      of dit de juiste manieren zijn, en of er geen andere - meer positieve - manieren bestaan die ook zouden werken laat ik in het midden, wegens geen ervaring met zo'n honden

    • Sven Angenent
      13 oktober 2010 op 17:29 |

      Dank je voor toelichting op mijn idee.
      Kan dan ook niks anders als totaal met je mee gaan in dit bericht.

Plaats een reactie

U plaatst een reactie als gast

Annuleren Reactie toevoegen...

Reacties

  • Over het geheel genomen een goed artikel, al zijn er wat dingetjes die ik aan wil halen.
    Zo zijn onze honden allemaal wel eens een keer...

    Stichting hondenbemiddeling een eigen hok

    24 oktober 2010 |

  • Een goed stuk!
    Want ook helaas bij de zogenaamde gelegenheidsnetjes was het vaak een kwestie van, teef loops en zsm via Marktplaats een...

    Stichting hondenbemiddeling een eigen hok

    24 oktober 2010 |

  • Prachtig hoe de natuur dingen oplost.

    Irmgard Luycks / Dierenmeisje

    13 oktober 2010 |

De schrijvers

Joke Rietveld

Joke Rietveld

Irmgard Luycks

Irmgard Luycks

Arvid van Putten

Arvid van Putten

Jolein van Weperen

Jolein van Weperen

Karin Lokker

Karin Lokker

Karin Grooten

Karin Grooten

Alexandra Wilkinson

Alexandra Wilkinson

Betty Sikkema

Betty Sikkema

Over deze pagina

Op deze pagina vind je artikelen die geschreven zijn door speciaal hiervoor geselecteerde leden. Dit zijn doorgaans gedragstherapeuten en deskundigen of mensen die werkzaam zijn in de hondenbranche.

Op dit moment zijn de artikelen nog onder gebracht in twee categorieën, deze zullen meegroeien op het moment dat het aanbod groeit.

Wil jij ook schrijven op deze pagina, stuur dan een mail met jouw motivatie en een voorbeeld artikel via
e-mail

Samen delen

Deel dit op Facebook Tweet over deze pagina Zet deze pagina op je Hyves Email... Meer...