Chocolade

Eén van de bestanddelen in chocolade is theobromine, wat op mensen een stimulerend en opwekkend effect kan hebben, deze stof is echter giftig voor honden. Wat het effect op de hond is, hangt af van de hoeveelheid chocolade die de hond heeft gegeten en het gewicht van de hond. Bij eenzelfde hoeveelheid zal het effect bij een kleine hond groter zijn dan bij een grote hond. De reactie verschilt van hond tot hond. Sommige honden zullen een beetje last van diarree krijgen, of slechts wat overgeven, terwijl andere honden hartritmestoornissen, epileptische aanvallen en zelfs een hartstilstand kunnen krijgen. Theobromine kan ook het spijsverteringskanaal gaan irriteren, waardoor interne bloedingen kunnen ontstaan. Theobromine wordt niet eenvoudig afgebroken door de lever van de hond, het effect is opeenstapelend. Het duurt heel lang voordat de theobromine uit de bloedsomloop is verdwenen, en in die tussentijd wordt het via het maag-darmkanaal telkens opnieuw in het bloed opgenomen. De speciale chocolade-hondensnoepjes zouden uiteraard geen, of slechts weinig theobromine mogen bevatten. Controleer altijd de afwezigheid van deze stof in deze snoepjes. Als je niet zeker bent, geef dan iets anders. En zorg er altijd voor dat de hond niet in contact kan komen met "mensenchocolade"! Laat geen chocolade op tafel liggen, zorg ervoor dat de hond geen chocolade van de kinderen kan afpakken. Met andere woorden: behandel chocolade als dat wat het voor de hond is: vergif !!

Vergiftiging door cacao-afval.

Meestal gebruiken agrariërs een NPK-meststof als kunstmest deze bestaat uit stikstof, fosfaten en kalium. Daarnaast bestaan er een aantal andere meststoffen, waarin o.a. dierlijke afvalstoffen, meel van oliekoeken en cacaodoppen zijn verwerkt. Deze cacaodoppen bevatten een grote hoeveelheid theobromine. Dit is dezelfde stof, die in chocolade verantwoordelijk is voor de vaak ernstige vergiftigingen bij honden. Deze meststof wordt soms in grote hoeveelheden gebruikt als grondverbeteraar. Honden eten hier graag van en zo wordt er jaarlijks melding gemaakt van enkele gevallen van vergiftigingen. De symptomen kunnen zeer ernstig zijn, afhankelijk van de opgegeten hoeveelheid. Theobromine valt chemisch gezien onder de groep methylxantines. Er zijn ongeveer 55 plantensoorten bekend die methylxantines produceren. Andere voorbeelden waarin zij in voorkomen zijn: cafeïne in koffie en theophylline in thee. Deze plantaardige (stik)stof geeft een stimulatie van het centraal zenuwstelsel en de hartspier. Daarnaast hebben ze invloed op de organen (vooral van de luchtwegen) en veroorzaken een verhoogde doorbloeding van de nieren, de hond moet dan extreem veel plassen.

Onderstaande tabel geeft de concentratie van theobromine in enkele producten:

Product theobromine per gram:

Witte chocolade 0.009 mg

Oplos chocolade 0.5 mg

Melk chocolade 1.5 - 2.2 mg

Pure chocolade 4.5 – 16 mg

Cacao poeder 5.3 – 26 mg

Cacao bonen 11 – 43 mg

Meststof met cacao 14 – 30 mg

Een dosis van 100 – 250 mg theobromine/kg lichaamsgewicht is een potentiële dodelijke dosis. Voor een hond van 10 kg is dat dus ongeveer 30 gram meststof! Theobromine wordt bij honden zeer traag afgebroken in het lichaam. Na 17 uur is de helft van de stof uit het lichaam verdwenen.

Verschijnselen bij vergiftiging:

Na 2 – 4 uur:

Onrustig, braken, urineverlies, buikkrampen, diarree, te snelle hartslag, hoge temperatuur, abnormaal snelle ademhaling.

Enkele uren daarna:

Hartritmestoornissen, spierstijfheid, verhoogde reactie op prikkels, onzekere gang bij het lopen, stuipen, coma. De dood kan optreden 18 tot 24 uur na het optreden van de hartritmestoornissen.

Behandeling:

Eerste hulp: als het minder dan twee uur geleden is dat de hond chocolade heeft gegeten, probeer hem dan direct te laten braken. Honden braken gemakkelijk. Laat hem iets eten of drinken wat goed zout is (bijvoorbeeld een flinke schep zout in de keel gooien!)

Er is geen specifiek tegengif. De therapie wordt gericht op de ziekteverschijnselen die zich voordoen en kan het best door de dierenarts bepaald worden. Bij twijfel altijd de dierenarts raadplegen.